Güney Kore'de oyun sektörü ihracatın yüzde 60'ını oluşturuyor
Güney Koreli bir milletvekili, oyun sektörünün ülkenin içerik ihracatındaki büyük payına rağmen devlet bütçesinden çok az pay aldığını belirtti.
Güney Kore'de gerçekleştirilen bir parlamento denetiminde, video oyun sektörünün ülkenin toplam içerik ihracatındaki ezici payı ile aldığı devlet desteği arasındaki dengesizlik gündeme geldi. Halkın Gücü Partisi Milletvekili Kim Seung-soo, Korea Creative Content Agency (KOCCA) başkanı Kim Yoon-ji'nin katıldığı oturumda, oyunların devlet tarafından göz ardı edildiğini savundu.
İhracat ve Bütçe Verileri
- 2024 Oyun İhracatı: 8,50347 milyar dolar (toplam içerik ihracatının yüzde 60,4'ü)
- 2024 Toplam İçerik İhracatı: 14,07543 milyar dolar
- 2026 İçerik Endüstrisi Bütçesi: 1,6177 trilyon won
- Bütçenin Oyun Payı: 112,3 milyar won (yüzde 6,9)
Milletvekili Kim, oyun sektörünün müzik ve film endüstrilerinden daha fazla ihracat geliri getirmesine rağmen 2026 bütçesinden yalnızca yüzde 6,9 pay aldığını vurguladı. Ayrıca yetenek geliştirme projelerine ayrılan ödeneklerin tamamen kesildiğini ve bu yılki ek bütçede oyunlara yer verilmediğini ekledi.
Wemade Hisse Satışı ve Çin Sermayesi
Oturumda ayrıca Wemade şirketindeki hisse devri tartışıldı. Wemade kurucusunun yüzde 39,33'lük hissesini Hong Kong merkezli Shengsong Investment'ın sahibi olduğu NeoPulse'a 920 milyar won karşılığında satma anlaşması ele alındı. 30 Ekim'de tamamlanması beklenen işlemle birlikte NeoPulse şirketin en büyük hissedarı olacak. Kim, yaklaşık 6 trilyon ile 9 trilyon won arasında piyasa değerine sahip olduğu tahmin edilen Mir fikri mülkiyetinin Çin sermayesine geçmesinden duyduğu endişeyi dile getirdi ve KOCCA'dan konuya ilişkin adımlar atmasını istedi. KOCCA Başkanı Kim Yoon-ji ise duruma yakın takiple baktıklarını ve IP keşfi ile yeni iş alanlarını genişletmeye devam edeceklerini ifade etti.
Sektörel Değerlendirme
Bu gelişmeler, Güney Kore gibi küresel çapta başarılı oyunlar çıkaran bir pazarda bile kamu politikaları ile ekonomik gerçeklikler arasında belirgin bir uçurum bulunduğunu gösteriyor. Ülke kaynaklı oyunların uluslararası alanda kazandığı başarılara rağmen politika masalarında oyun sektörüne yeterli alan tanınmaması, endüstrinin geleceği açısından tartışma yaratmaya devam ediyor.
